Školska slava Sveti Sava

0

Vernici i crkva sutra slave Svetog Savu ili Savindan, posvećen utemeljitelju srpskog pravoslavlja Rastku Nemanjiću, prosvetitelju i prvom srpskom arhiepiskop, čoveku koji se svojevoljno odrekao zemaljske vlasti i zamonašio se.

Praznik Svetog Save jedan je od najvećih hramovnih i porodičnih praznika. Proglašen je za školsku slavu i kaže se „Sveti Sava, školska slava“, a svetkuju ga i mnoge zanatlije i čobani.

Sveti Sava, rođen kao Rastko Nemanjić, bio je raški plemić iz vladarske porodice Nemanjića, uticajni diplomata i prvi srpski prosvetitelj i arhiepiskop autokefalne srpske žičke arhiepiskopije, diplomata, zakonodavac, književnik i hodočasnik.

Rastko Nemanjić, sin velikog srpskog župana Stefana Nemanje, rođen je 1169. godine.

Kao mladić je žudeo za duhovnim životom i zato je odbegao u Svetu Goru. I sam Stefan Nemanja je za njim došao u Svetu Goru, zamonašio se i umro kao monah Simeon.

Rastko, koji je uzeo monaško ime Sava, izdejstvovao je kod cara i patrijarha nezavisnost Srpske crkve, i postao prvi srpski arhiepiskop.

Sveti Sava i njegov otac ustanovili su manastir Hilandar, a potom i mnoge druge manastire, crkve i škole po srpskoj zemlji.

Postoji mnogo srpskih narodnih verovanja vezanih za Savindan, među kojima i to da ako na Svetog Savu grmi, desiće se važni događaji u zemlji.

Putovao je dva puta na poklonjenje svetinjama u Jerusalimu i Svetoj zemlji.

Mirio je svoju braću, zavađenu oko vlasti, mirio je Srbe sa njihovim susedima. Stvarajući Srpsku crkvu, istovremeno je stvarao srpsku državu i kulturu.

Unosio je mir među sve balkanske narode i radio je na dobrobit svih i zato su ga poštovali i voleli svi na Balkanu.

Srbima je dao hrišćansku dušu, koja je opstala i posle propasti srpske države.

Umro je u Trnovu u vreme cara Asena, razbolevši se posle službe na Bogojavljenje, 12. januara 1236. godine i taj dan je crkva ustanovila kao praznik kojim se obeležava uspomena na njegov život i delo.

Mnoge zanatlije u Srbiji smatrale su ga svojim patronom i uzimale njegov dan za esnafsku slavu.

U beogradskoj opštini Vračar, na mestu gde se veruje da su po nalogu Turčina Sinan-paše 1594. godine oskrnavljene i spaljene svetiteljeve mošti, podignut je hram posvećen Svetom Savi u znak zahvalnosti za sve što je uradio za svoj narod i crkvu.

Sveti Sava, školska slava

Za vreme socijalističke Jugoslavije Sveti Sava se nije službeno slavio, jer su komunisti taj praznik ukinuli kada su zauzeli vlast 1945. godine. U škole je ponovo vraćen 1990. godine. U školama je taj dan radni, ali nenastavni. Kao školska slava obeležava se u školama u Srbiji i Republici Srpskoj.

Naša Gimnazija će u petak 27.01.2017.godine, svečanom akademijom koja će početi u 11.00 časova obeležiti ovaj veliki praznik.

Ovde možete pogledati slike sa svečane akademije

Svetosavska svečana akademija u Kulturnom centru „Svetozar Marković“

Pored sportskog turnira srednjih škola u nekoliko sportova, održanog u jagodinskoj sportskoj hali – koji je Himnom Svetom Savi otvorio hor Jagodinske gimnazije sa profesorom muzike Dobrivojem Ročkomanovićem na čelu – održan je niz drugih manifestacija. Vrhunac Svetosavske sedmice tradicionalno je bila poseta preosvećenog vladike Jovana i služenje prazničnog bdenija.

Učnica 4.razreda naše škole, Katarina Štetić, sa ostalim dobitnicima nagrada

Ove godine, preosvećeni je sa sveštenstvomi narodom Beličkog arhijerejskog namesništva služio u Crkvi Prepodobne majke Paraskeve u okviru predivnog sportsko-turističko-ugostiteljskog kompleska, podno Đurđevog brda, u Jagodini. Posle večere u organizaciji CO ove crkve, usledila je Svetosavska svečana akademija u Kulturnom centru „Svetozar Marković“. Nakon Tropara Svetom Savi otpevanog od strane hora Crkve Svetih apostola Petra i Pavla u Jagodini i pozdravnog govora Preosvećenog Vladike Jovana, Preosvećeni je uručio nagrade osvojene na takmičenjima održanim tokom Svetosavske sedmice.

Nagradu u iznosu od 10.000 dinara za Svetosavski temat osvojila je učenica 4. razreda Jagodinske gimnazije profesorke Smilje Paunović, Katarina Štetić, a pisala je na temu „Pravo hodi na svojim nogama i puteve svoje ispravljaj“.

Učesnici gradske svečane akademije su svojim nastupima, ovog puta, ozbiljno dotakli srca posetilaca, u toj meri da su mnogima oči bile pune suza, a sigurno je da su se svi prisutni podsetili puta kojim nas je poveo Otac naš Sveti Sava.

Na Savindan je služena praznična sveta Liturgija u svim crkvenim opštinama Beličkog namesništva. Nastavnici, nenastavno osoblje i učenici svih obrazovnih ustanova su prisustvovali bogosluženjima i doneli svoje slavske kolače u crkvu na osvećenje i lomljenje. Usledile su školske svečane akademije i proslave školske slave.

U našoj školi ove godine kolačar je bio profesor informatike i računarstva gospodin Goran Ristić sa suprugom Ljiljanom, profesorkom srpskog jezika i književnosti. Za program školske svečane akademije bili su zaduženi profesori srpskog jezika i književnosti Vidan Maksimović i Miša Canić kao i profesor istorije i direktor Miroslav Veljković. Oni su pripremali đake u okviru dramske sekcije. Prigodne prozne i poetske tekstove o Svetom Savi domaćih književnika i stihove Svetog pisma govorili su učenici: Blaženka Miljković, Marija Zejak, Veljko Dimitrijević, Stefan Jevrić, Zorana Janković, Maša Antonijević, Snežana Simić, Marta Bogosavljević, Jelena Milenković, Luka Radivojević, Radovan Lazić i Đorđe Vulić. Nadahnutu prazničnu besedu održao je veroučitelj jerej Nemanja Stefanović. Muzički deo akademije priredili su profesori muzičke kulture i verske nastave Dobrivoje Ročkomanović i Uglješa Urošević. Školski hor je pored Himne Svetom Savi izveo „Tebe pojem“ i „Hvalite“ iz Božanstvene liturgije Stevana Stojanovića Mokranjca, a pevačka grupa deo 23. psalma i to u sastavu: Jovana Nićiforović, Nevena Ivanović, Milica Praščević i Milica Čikarić. Za ozvučenje i osvetljenje kao tehnička podrška bio je zadužen učenik Aleksa Mrkšić. Praznovanje je završeno posluženjem slavljenika i gostiju.

Fotografije sa Svetosavske svečane akademije u Kulturnom centru „Svetozar Marković“ možete pogledati ovde

NEMA KOMENTARA

POSTAVI ODGOVOR